Quadrophenia LS1

De Mod-beweging ontstond eind jaren vijftig en begin jaren zestig in Londen en bracht strakke mode, nachtclubs, soul en rhythm-and-blues samen.

Scooters werden al snel een belangrijk onderdeel van die identiteit. Ze waren praktisch in de stad, maar ook zeer persoonlijk. Rijders voegden spiegels, lampen, claxons en chroom toe totdat hun scooters rijdende uitingen van hun eigen stijl werden.

The Who bracht die wereld met het album Quadrophenia uit 1973 naar een breder publiek. De film uit 1979 volgde Jimmy, een jonge Mod die aan de druk van het dagelijks leven ontsnapte via muziek, vriendschappen, mode en zijn scooter.

De film speelt zich deels af in de straten en aan de kust van Brighton en hielp de gepersonaliseerde Mod-scooter uit te groeien tot een blijvend Brits cultuuricoon.

Voor dit project werkte Zero samen met Adam Kay, medeoprichter van het Londense Untitled Motorcycles en een bouwer die bekendstaat om zijn onderscheidende custommotoren.

Zijn uitgangspunt was volledig modern: de Zero LS1, een lichte elektrische scooter die is ontworpen voor het hedendaagse stadsleven.

In plaats van de LS1 te vermommen als een klassiek model, brengt de creatie de twee tijdperken samen. De strakke carrosserie en moderne verhoudingen blijven zichtbaar onder een uitgebreide verzameling Mod-geïnspireerde spiegels, claxons en Quadrophenia-graphics.

Juist dat contrast is de kern.

Chroom ontmoet moderne verlichting. Jarenzestigattitude ontmoet elektrische prestaties. Een scooterstijl die verbonden is met één generatie stedelijke jeugdcultuur wordt opnieuw geïnterpreteerd voor een volgende.

Het is deels een eerbetoon, deels een customexperiment en onmogelijk te negeren.

Toen de creatie klaar was, was er maar één geschikte plek om hem te introduceren.

De LS1 Electric Mod Bike ging naar Brighton voor een rit en fotoshoot langs locaties die met Quadrophenia verbonden zijn, waaronder de pier, het stadscentrum en de smalle doorgang die algemeen bekendstaat als Quadrophenia Alley.

Tegen de vertrouwde achtergrond van de boulevard zag de elektrische LS1 er tegelijk volkomen onverwacht en vreemd vertrouwd uit.

Maar zijn volgende optreden was nog moeilijker te missen.

De scooter ging vervolgens naar het Goodwood Festival of Speed, waar hij werd bestempeld als het langzaamste voertuig dat ooit de beroemde heuvel op racete. Misschien bedreigde hij geen records, maar hij trok waarschijnlijk meer glimlachen, gelach en aandacht dan welk ander voertuig op het parcours ook.

Dag na dag meldden journalisten zich vrijwillig aan om hem in de klassieke Mod-parka de heuvel op te rijden, ondanks de bijna ondraaglijke Britse zomerhitte en de verplichting om daaronder een volledig motorpak te dragen.

Het was oncomfortabel, onpraktisch en volkomen onweerstaanbaar.

Het beeld van een elektrische scooter vol spiegels die langs enkele van de snelste en kostbaarste machines ter wereld reed, werd onderdeel van de grap. Hoe langzamer hij ging, hoe meer de mensen ervan leken te genieten.

De Mod-cultuur draaide om de juiste kleding, de juiste muziek en de juiste machine vinden, en die vervolgens onmiskenbaar persoonlijk maken.

De LS1 Electric Mod Bike volgt dezelfde filosofie. Hij viert de geschiedenis van de scootercultuur zonder die in de tijd te willen bevriezen.

De technologie is veranderd, maar het verlangen om je vrij, zelfverzekerd en met een beetje attitude door de stad te bewegen, is gebleven.

Mods maakten scooters persoonlijk.

Quadrophenia maakte ze filmisch.

En in Goodwood bewees de Zero LS1 dat je niet de snelste machine op de heuvel hoeft te zijn om de show te stelen.